Odnowa w Duchu Świętym

Warsztaty Modlitwy Wstawienniczej - Świadectwo Hani

Odnowa W Duchu Świętym Diecezji Toruńskiej w ostatni weekend października (24-26 X) zorganizowała rekolekcje (warsztaty) na temat posługi modlitwą wstawienniczą. Jako miejsce wybrano Brodnickie Centrum Caritas. Warsztaty prowadziła s. Tomasza Potrzebowska CSC, Dyrektor Biura Stowarzyszenia Krajowego Zespołu Koordynatorów Katolickiej Odnowy w Duchu Świętym. W rekolekcjach uczestniczyło ok. 50 osób ze wspólnot z naszej diecezji.

W czasie warsztatów s. Tomasza skupiła się na modlitwie połączonej z rozmową i rozeznaniem, która wymaga większej ilości czasu i odpowiednio dobranego miejsca. Jest to inna forma niż modlitwa w czasie różnego rodzaju spotkań otwartych i modlitwy o uzdrowienie czy modlitwa „na odległość” za kogoś nieobecnego.

Warsztaty łączyły w sobie zarówno teorię (konferencje) jak i praktykę.

W konferencjach s. Tomasza wyszła od rzeczy ogólnych takich jak postawa osoby modlącej się, czy wizji człowieka. Tą ostatnią zaczerpnęła od św. Teresy z Avila z jej „Twierdzy wewnętrznej”. Mówiła o złożoności ludzkiego życia i o tym, że modlitwa wstawiennicza ma pomóc w otwarciu wszystkich przestrzeni na działanie Ducha Świętego.

Druga konferencja rozpoczęła się od przypomnienia wartości Eucharystii jako modlitwy i uwielbienia, jako czasu przyjęcia Jezusa i zjednoczenia się z Nim oraz o tym, że Eucharystia to posłanie na świat świadków Chrystusa, którzy weszli z Nim w relację.

Nasza modlitwa wstawiennicza to wejście w „rzekę” Kościoła, to zanurzenie się w działanie Ducha Świętego, który działa w Kościele już od 2 000 lat. Cytując s. Tomaszę: nie mamy kopać własnego bagienka, ale mamy wejść w nurt życia i modlitwy Kościoła. Wtedy nasza modlitwa okaże się pełna działania Ducha Świętego.

S. Tomasza przypomniała też o źródłach Odnowy w Duchu Świętym, między innymi o roli życia Słowem Bożym, o znaczeniu czytania, „wertowania” Biblii, która jest niezbędna do Ewangelizacji i życia wiarą.

W kolejnej konferencji s. Tomasza skupiła się na problemie przebaczenia, które jest konieczne do przyjęcia Bożego przebaczenia i pełnej współpracy z Duchem Świętym. Mówiła też o konsekwencjach nie – przebaczenia, zarówno innym jak i samemu sobie. Ostatnim obrazem tej konferencji było koło garncarza i przypomnienie fragmentu Jr 18, 6b: „Oto bowiem jak glina w ręku garncarza, tak jesteście wy, domu Izraela w moim ręku”.

S. Tomasza mocny akcent kładła na to, że mamy być narzędziami w rękach Ducha Świętego, że nie możemy zasłaniać Jezusa ani mu przeszkadzać w tym, czego On pragnie dokonać w osobie, za którą się modlimy. Wiele razy powracał motyw rękawiczki, którą mamy się stać, by ręka Boża mogła działać.

W ostatnich konferencjach mówiła konkretnie o praktyce modlitwy wstawienniczej, zarówno o jej konstrukcji jak i o tym, na co w niej trzeba zwrócić uwagę. Duszę osoby „omadlanej” porównała do pięknego ogrodu, do którego gdy wchodzimy z posługą modlitwy wstawienniczej powinniśmy uszanować i traktować z niesamowitą delikatnością. Nawet „zdjąć buty”, bo ogród do którego wchodzimy jest ziemią świętą.

O wartości tych warsztatów świadczyły świadectwa, które uczestnicy składali na koniec spotkania. Wartością dodaną każdych takich rekolekcji jest budowanie wzajemnych relacji między wspólnotami i ucieszenie się sobą.

Hania (wspólnota Dzieciątka Jezus).